Murakami i tišina - Marka Žvaka
Doraibu mai kâ (Drive My Car, režija - Ryûsuke Hamaguchi, uloge - Hidetoshi Nishijima, Reika Kirishima, Tôko Miura, Masaki Okada, Japan 2021, trajanje 2 sata i 59 minuta.)
Filmski Japan deluje i dalje kao jedini preostali bastion klasicizma, i stalno se pojavljuju novi, izuzetno talentovani reditelji koji to potvrđuju, ne skrećući sa puta koji je nekad davno zacrtao Jasudžiro Ozu. Ovogodišnji veliki uspeh japanskog filma je delo već prilično iskusnog Rjusuke Hamagučija koji uzevši za materijal jednu Murakamijevu priču uspeva da napravi film sporog ritma, nesvakidašnje lepote, i što je najvažnije film koji se bavi smrću i onima koji su nas napustili, na način koji čak negde asocira na velikog Tarkovskog (Hamagučijeva prva režija u životu je bila rimejk Solarisa), u onoj meri u kojoj treća decenija 21. veka to dopušta. Mnogo toga je sabio Hamaguči u ovaj film, mnogo emocija, mnogo originalnih misli o životu i smrti, pa čak i jedan izuzetan traktat o tome kako se može u pozorištu danas postaviti Čehov. Sve u svemu, za ne propustiti, znam – 3 sata, ali 3 sata savršene lepote u tišini koja je zvuk za sebe.
Podržavajte nas iznosom koji sami određujete, na mesečnom nivou:
